Przejdź do treści
Baza wiedzy

Słownik teleradiologii: 44 pojęć

Pojęcia z diagnostyki obrazowej, integracji systemów, kontraktowania NFZ i bezpieczeństwa danych, wyjaśnione językiem dyrektora szpitala i działu IT. Każde hasło ma definicję, znaczenie w teleradiologii i podstawę prawną, jeśli istnieje.

Stan prawny: 6 października 2026. Opracowanie: Telediagnosis Sp. z o.o.

Spis haseł

44 haseł w 7 kategoriach

Kafelek prowadzi do hasła. W kategorii hasła idą od pojęć podstawowych do szczegółowych; każde ma stały adres, więc można do niego odesłać z dokumentu przetargowego albo z umowy.

Kategoria 1 z 7

Modalności obrazowe

Metody obrazowania, które trafiają do opisu, i środek kontrastujący stosowany w TK i MR: czym się różnią, do czego służą i co oznaczają dla opisu.

RTG

rentgen, ang. X-ray, radiografia

RTG to najstarsza i najpowszechniejsza metoda diagnostyki obrazowej, w której obraz struktur wewnętrznych ciała powstaje dzięki promieniowaniu rentgenowskiemu. Stosowana przede wszystkim w diagnostyce układu kostno-stawowego (złamania, zmiany zwyrodnieniowe), klatki piersiowej (płuca, serce) i jamy brzusznej.

W teleradiologii: Badanie jest szybkie, tanie i szeroko dostępne, ale słabo różnicuje tkanki miękkie; do tego służą TK i MR. RTG to najczęściej opisywana modalność w Telediagnosis: 52,3% opisów w 2025 roku (dane własne, 2025).

TK

tomografia komputerowa, ang. CT, Computed Tomography

Tomografia komputerowa to metoda diagnostyki obrazowej, w której promieniowanie rentgenowskie i rekonstrukcja komputerowa dają szczegółowe obrazy przekrojowe ciała, a na ich podstawie także obrazy trójwymiarowe narządów, naczyń i kości. Badanie trwa sekundy do minut, dlatego jest metodą pierwszego wyboru w stanach nagłych: urazach, udarze, zatorowości płucnej i ostrych stanach brzusznych.

W teleradiologii: TK to metoda pierwszego wyboru w stanach nagłych na SOR. W Telediagnosis TK stanowiło 37,5% opisów w 2025 roku, a opisów TK było 73 razy więcej niż w 2017 roku (dane własne, 2017–2025).

MR

rezonans magnetyczny, ang. MRI, Magnetic Resonance Imaging

Rezonans magnetyczny to metoda diagnostyki obrazowej, w której obraz powstaje dzięki silnemu polu magnetycznemu i falom radiowym, bez promieniowania jonizującego. Najlepiej ze wszystkich modalności obrazuje tkanki miękkie: mózg, rdzeń kręgowy, stawy, narządy jamy brzusznej i miednicy.

W teleradiologii: Opis MR częściej niż w innych modalnościach wymaga subspecjalizacji radiologa, na przykład neuroradiologii albo radiologii mięśniowo-szkieletowej. W Telediagnosis MR to 9,5% opisów w 2025 roku (dane własne, 2025).

MMG

mammografia

Mammografia to badanie rentgenowskie piersi wykonywane promieniowaniem o niskiej energii. Służy do badań przesiewowych w kierunku raka piersi oraz do diagnostyki zmian wyczuwalnych albo widocznych w innych badaniach.

W teleradiologii: W programach przesiewowych opis mammografii wymaga monitorów diagnostycznych o rozdzielczości co najmniej 5 megapikseli. W Telediagnosis mammografia to 0,7% opisów w 2025 roku (dane własne, 2025).

PET

pozytonowa tomografia emisyjna, ang. Positron Emission Tomography

PET to metoda obrazowania z zakresu medycyny nuklearnej: pacjent otrzymuje znacznik promieniotwórczy (najczęściej fluorodeoksyglukozę 18F-FDG), a obraz pokazuje aktywność metaboliczną tkanek. Badanie wykonuje się niemal zawsze w połączeniu z TK (PET/TK) albo MR (PET/MR), żeby ocenić jednocześnie metabolizm i anatomię.

W teleradiologii: PET stosuje się głównie w onkologii (poszukiwanie przerzutów, ocena odpowiedzi na leczenie), rzadziej w kardiologii i neurologii. Badanie PET opisuje lekarz specjalista medycyny nuklearnej; część anatomiczną (TK lub MR) może oceniać radiolog. Telediagnosis opisuje badania RTG, TK, MR i MMG.

Środek kontrastujący

kontrast

Środek kontrastujący to substancja podawana pacjentowi najczęściej dożylnie, doustnie lub doodbytniczo, która poprawia widoczność naczyń, narządów i zmian chorobowych na obrazie. Stosowany najczęściej w TK (środki jodowe) i MR (środki gadolinowe).

W teleradiologii: Od 2 kwietnia 2026 r. badania TK i MR ze środkiem kontrastującym mają być zorganizowane tak, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta na wypadek powikłań. Placówka zlecająca przekazuje informację o zdarzeniach niepożądanych po podaniu środka, a opis zawiera ilość i rodzaj środka, drogę podania oraz informację o powikłaniach, jeśli wystąpiły. Podmiot świadczący usługę zapewnia lekarzom placówki zlecającej możliwość kontaktu z lekarzem opisującym w trakcie wykonywania usługi.

Podstawa: Dz.U. 2026 poz. 362: § 4 pkt 3a, pkt 5 i pkt 7 oraz § 5 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia z 2019 r. w nowym brzmieniu.

Źródła: wymogi dotyczące środków kontrastujących w teleradiologii, Dz.U. 2026 poz. 362; Rejestr Produktów Leczniczych.

Wróć do spisu haseł

Kategoria 2 z 7

Standardy i systemy IT

Siedem pojęć, które padają na każdym spotkaniu z działem IT szpitala: jak obraz i opis przechodzą między aparatem, archiwum, systemem szpitala i centrum opisowym.

Digital Imaging and Communications in Medicine

DICOM to międzynarodowy standard zapisu, przesyłania i wymiany obrazów medycznych wraz z metadanymi pacjenta i badania. Obejmuje format pliku oraz protokół komunikacji między aparatami (RTG, TK, MR), archiwum PACS i stacjami opisowymi. Standard rozwija komitet DICOM przy amerykańskim stowarzyszeniu NEMA.

W teleradiologii: Połączenie DICOM to podstawowa droga integracji: badanie z aparatu albo z PACS szpitala trafia szyfrowanym łączem do systemu teleradiologicznego, bez zmian w aparatach. Telediagnosis uruchamia połączenie DICOM w 1 dzień roboczy od instalacji urządzenia dostępowego w sieci placówki (dane własne z wdrożeń, stan na 12.10.2026).

Źródło: Standard DICOM (dicomstandard.org).

Czytaj pełne hasło: jak działa, co znaczy dla placówki i dla radiologa, pytania

MWL, Modality Worklist, lista robocza

DICOM Worklist to usługa standardu DICOM, dzięki której aparat diagnostyczny pobiera z systemu RIS listę zaplanowanych badań razem z danymi pacjenta i zlecenia. Technik pobiera dane z listy zamiast przepisywać je ręcznie. Ogranicza to ryzyko błędów przy wprowadzaniu identyfikatorów pacjenta i zlecenia; poprawność danych nadal wymaga weryfikacji.

W teleradiologii: Poprawne identyfikatory z listy roboczej pozwalają automatycznie połączyć badanie ze zleceniem i odesłać opis do właściwego rekordu w systemie szpitala. Osobnym pojęciem jest lista robocza systemu teleradiologicznego: kolejka badań do opisu według trybu zlecenia (CITO, pilny, planowy), modalności i subspecjalizacji. Triaż badań dyżurowych wykonują lekarze w trakcie specjalizacji z radiologii, a koordynatorki medyczne pilnują terminów i przydziału badań do radiologów.

Czytaj pełne hasło: jak działa, co znaczy dla placówki i dla radiologa, pytania

HL7

Health Level Seven

HL7 to rodzina międzynarodowych standardów wymiany danych klinicznych i administracyjnych między systemami informatycznymi w ochronie zdrowia. W radiologii najczęściej używa się komunikatów HL7 w wersji 2: zleceń badań oraz wyników, czyli opisów.

W teleradiologii: Integracja HL7 oznacza, że zlecenie wychodzi z systemu RIS lub HIS szpitala automatycznie, a podpisany opis wraca do tego samego systemu bez ręcznego przenoszenia; personel pracuje w swoim systemie, a platforma teleradiologiczna służy do uzupełniania danych, których integracja nie przekazuje. Telediagnosis wdrożyła ponad 80 integracji HL7; wdrożenie trwa od 3 dni roboczych do 3 tygodni od instalacji urządzenia dostępowego, średnio około tygodnia, zależnie od dostawcy systemu (liczba integracji: dane własne, stan na 23.09.2026; czas uruchomienia: dane własne z wdrożeń, stan na 12.10.2026).

Źródło: HL7 Version 2 (HL7 International).

Czytaj pełne hasło: jak działa, co znaczy dla placówki i dla radiologa, pytania

Clinical Document Architecture

HL7 CDA to standard dokumentów klinicznych w formacie XML, który opisuje strukturę i zawartość dokumentu medycznego w sposób czytelny dla człowieka i dla systemu. W Polsce dokumenty elektronicznej dokumentacji medycznej, w tym opisy badań diagnostycznych, wymienia się przez Platformę P1 w formacie HL7 CDA według Polskiej Implementacji Krajowej.

W teleradiologii: Opis zwrócony do systemu szpitala powinien nadawać się do wygenerowania dokumentu CDA i przekazania go do P1. W integracji HL7 Telediagnosis może zwracać opis razem z dokumentem gotowym do przekazania do P1, tak jak w Szpitalu Powiatowym w Pyrzycach; samo przekazanie do P1 wykonuje placówka, która udzieliła świadczenia.

Czytaj pełne hasło: jak działa, co znaczy dla placówki i dla radiologa, pytania

Picture Archiving and Communication System

PACS to system archiwizacji i udostępniania cyfrowych obrazów medycznych. Obrazy z aparatów trafiają do PACS w standardzie DICOM, a lekarze przeglądają je na stacjach opisowych zamiast na błonach rentgenowskich.

W teleradiologii: PACS szpitala jest zwykle źródłem badań wysyłanych do opisu: aparat albo PACS wysyła kopię badania do systemu teleradiologicznego, a obrazy w PACS placówki pozostają bez zmian. Opis wraca do systemu RIS lub HIS placówki (integracja HL7) albo jest pobierany z platformy teleradiologicznej (połączenie DICOM); nie jest odsyłany do PACS. System teleradiologiczny przechowuje kopię badania na czas opisu i, jeśli umowa to przewiduje, wcześniejsze badania pacjenta do oceny porównawczej.

Źródła: Standard DICOM (dicomstandard.org); IHE Radiology Technical Framework (ihe.net); Ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, art. 29 (Dz.U. 2024 poz. 581, ISAP).

Czytaj pełne hasło: jak działa, co znaczy dla placówki i dla radiologa, pytania

RIS

Radiology Information System

RIS to system informatyczny zarządzający pracą pracowni radiologicznej: rejestracją pacjenta, zleceniem, wykonaniem badania, opisem i wynikiem. Współpracuje z PACS (obrazy) i z systemem szpitalnym HIS (dane pacjenta, rozliczenia).

W teleradiologii: Integracja HL7 łączy system teleradiologiczny bezpośrednio z RIS lub HIS: zlecenie i opis przepływają automatycznie, a status badania jest widoczny w systemie szpitala. Termin wdrożenia integracji zależy od dostawcy RIS, dlatego umowa z dostawcą teleradiologii powinna przewidywać start na połączeniu DICOM, zanim integracja HL7 będzie gotowa.

Źródła: HL7 Version 2 (HL7 International); IHE Radiology Technical Framework (ihe.net).

Czytaj pełne hasło: jak działa, co znaczy dla placówki i dla radiologa, pytania

HIS

Hospital Information System

HIS (szpitalny system informacyjny) to system informatyczny wspierający pracę szpitala: obsługę danych pacjentów, przyjęć, przeniesień i wypisów, zleceń, dokumentacji medycznej oraz rozliczeń świadczeń, w tym z NFZ. W radiologii współpracuje zwykle z RIS, systemem obsługującym pracownię radiologiczną. W części szpitali funkcje RIS pełni moduł HIS.

W teleradiologii: Integracja HL7 umożliwia automatyczną wymianę danych pacjenta, zleceń i opisów między HIS lub RIS placówki a systemem teleradiologicznym. Sposób przekazania podpisanego opisu, udostępnienia go lekarzowi i włączenia do dokumentacji pacjenta zależy od wdrożonej integracji. W modelu współpracy Telediagnosis przy badaniach rozliczanych z NFZ docelowym rozwiązaniem jest integracja HL7 z RIS lub HIS placówki.

Czytaj pełne hasło: jak działa, co znaczy dla placówki i dla radiologa, pytania

Wróć do spisu haseł

Kategoria 3 z 7

Teleradiologia: pojęcia operacyjne

Dziewięć pojęć z umowy i z codziennej pracy: co jest zobowiązaniem umownym, co pomiarem, co zleceniem, co dokumentem medycznym i jakie stanowisko pracy wymagają przepisy.

Teleradiologia

Teleradiologia to opisywanie badań obrazowych przez lekarza radiologa w innym miejscu niż to, w którym wykonano badanie: obrazy trafiają do lekarza za pośrednictwem systemów teleinformatycznych, a opis wraca do placówki zlecającej. Rozporządzenie o standardach teleradiologii (Dz.U. 2019 poz. 834, ze zmianą Dz.U. 2026 poz. 362) w brzmieniu obowiązującym od 2 kwietnia 2026 r. odsyła w definicji teleradiologii do ustawy Prawo atomowe (art. 3 pkt 47b); definicja obejmuje także inne techniki obrazowania narządowego.

W teleradiologii: Świadczenia zdrowotne mogą być udzielane za pośrednictwem systemów teleinformatycznych (art. 3 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej), a szpital może powierzyć opisy podwykonawcy w ramach umowy z NFZ (art. 133 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych). Rozporządzenie określa standard organizacyjny: stanowisko opisowe, zawartość zlecenia i opisu, kontakt lekarza zlecającego z lekarzem opisującym.

Podstawa: Dz.U. 2019 poz. 834; Dz.U. 2026 poz. 362 (rozporządzenie z 13 marca 2026 r., obowiązuje od 2 kwietnia 2026 r.).

Źródła: rozporządzenie o standardach teleradiologii, Dz.U. 2019 poz. 834; zmiana, Dz.U. 2026 poz. 362.

CITO

z łac. cito: szybko, natychmiast

CITO to najwyższy priorytet opisu badania obrazowego, stosowany w stanach zagrożenia życia lub zdrowia, najczęściej na szpitalnym oddziale ratunkowym i w izbie przyjęć. CITO nie jest pojęciem ustawowym: przepisy nie określają maksymalnego czasu opisu CITO, a czas jest zobowiązaniem umownym między placówką a dostawcą.

W teleradiologii: W Telediagnosis tryb CITO dotyczy w standardowej ofercie badań RTG i TK: opis w umownym czasie do 2 godzin od przyjęcia zlecenia w systemie teleradiologicznym, mierzonym w systemie. W 2025 roku badania zlecone w trybie CITO stanowiły 43,4% opisów, średnio 768 dziennie (dane własne, 2025).

SLA

Service Level Agreement, umowa o poziomie usług

SLA to zapisane w umowie zobowiązanie dostawcy do wykonania usługi w określonym czasie i o określonych parametrach. W teleradiologii SLA obejmuje przede wszystkim czas opisu w każdym trybie: CITO, pilnym i planowym.

W teleradiologii: Dobrze napisane SLA określa czas liczony od zdefiniowanego momentu (na przykład od przyjęcia zlecenia w systemie), sposób pomiaru (logi systemu, nie deklaracja) i procedurę reklamacji opisu. Przy wyborze dostawcy warto zapytać, czy czas opisu jest w umowie i jak jest mierzony.

Czytaj pełne hasło: jak działa, co znaczy dla placówki i dla radiologa, pytania

TAT

Turnaround Time, czas realizacji opisu

TAT to zmierzony czas od przyjęcia zlecenia opisu przez system teleradiologiczny do przekazania gotowego opisu placówce. W odróżnieniu od SLA, które jest zobowiązaniem umownym, TAT jest faktycznym wynikiem, raportowanym z logów systemu.

W teleradiologii: Dostawca powinien udostępniać placówce zestawienia TAT z podziałem na tryby (CITO, pilny, planowy) i modalności, bo tylko one pozwalają sprawdzić, czy SLA jest dotrzymywane. Definicję pomiaru czasu opisu w Telediagnosis podaje strona z danymi.

Modalność

w diagnostyce obrazowej

Modalność to rodzaj badania obrazowego określony przez fizyczną metodę uzyskania obrazu: RTG, TK, MR, MMG, PET, a także USG. Każda modalność ma inne zastosowania kliniczne, inny sprzęt i inne wymagania wobec radiologa opisującego.

W teleradiologii: Przy wyborze dostawcy warto sprawdzić, które modalności opisuje i jaki ma w nich wolumen; udział poszczególnych modalności mówi, z jakim rodzajem badań zespół ma najwięcej doświadczenia. Telediagnosis opisuje badania RTG, TK, MR i MMG; strukturę opisów według modalności publikuje co roku.

Opis badania to dokument medyczny sporządzony przez lekarza radiologa po ocenie obrazów. Według rozporządzenia o standardach teleradiologii opis zawiera omówienie obrazu zgodne z procedurą radiologiczną, stwierdzone nieprawidłowości z ich wielkością i umiejscowieniem oraz wskazanie elementów utrudniających interpretację. Opis zawiera również metodę obrazowania, parametry fizyczne, ilość i rodzaj środka kontrastującego i drogę jego podania; od 2 kwietnia 2026 r. także informację o powikłaniach, jeśli wystąpiły.

W teleradiologii: Opis podpisuje elektronicznie lekarz, który go sporządził, podpisem dopuszczonym dla dokumentacji medycznej, i odpowiada za niego jak za każdy dokument medyczny. Opis badania diagnostycznego innego niż laboratoryjne jest jednym z rodzajów elektronicznej dokumentacji medycznej, więc powinien wracać do systemu szpitala w postaci, która pozwala utworzyć dokument dla Platformy P1.

Podstawa: Dz.U. 2019 poz. 834, § 5; zmiana Dz.U. 2026 poz. 362; rozporządzenie MZ z 8 maja 2018 r. w sprawie rodzajów EDM (Dz.U. 2018 poz. 941).

Czytaj pełne hasło: jak działa, co znaczy dla placówki i dla radiologa, pytania

skierowanie a zlecenie opisu

Zlecenie teleradiologiczne to podstawa wykonania usługi opisu zdalnego: zestaw danych o pacjencie, badaniu i podmiocie zlecającym, który placówka przekazuje razem z obrazami. Według rozporządzenia o standardach teleradiologii zlecenie zawiera dane pacjenta, datę wykonania badania, informacje o rodzaju badania, metodzie obrazowania, parametrach fizycznych, środku kontrastującym i zakresie zobrazowanych struktur, oznaczenie osoby zlecającej, datę wystawienia zlecenia oraz nazwę, adres i identyfikator podmiotu zlecającego. Od 2 kwietnia 2026 r. wraz ze zleceniem placówka przesyła także skierowanie, informację o stanie zdrowia pacjenta w chwili wysłania zlecenia, dokumentację wcześniejszych badań przy kontynuacji diagnostyki lub leczenia oraz informację o zdarzeniach niepożądanych po podaniu środka kontrastującego, jeżeli wystąpiły.

W teleradiologii: Skierowanie to dokument lekarza kierującego na badanie; zlecenie to zamówienie opisu, które je zawiera i uzupełnia o dane kliniczne. Przy integracji HL7 zlecenie wychodzi z systemu RIS albo HIS placówki, przy połączeniu DICOM placówka wprowadza je w systemie teleradiologicznym. Niekompletne zlecenie wraca do placówki do uzupełnienia, a czas opisu liczy się od uzupełnienia.

Podstawa: Dz.U. 2019 poz. 834, § 4 pkt 4 i 5 (pkt 5 w brzmieniu nadanym przez Dz.U. 2026 poz. 362), § 6.

Źródła: Rozporządzenie o standardach teleradiologii, § 4 pkt 4 i 5, § 6 (Dz.U. 2019 poz. 834, ISAP); Rozporządzenie zmieniające z 13 marca 2026 r. (Dz.U. 2026 poz. 362, ISAP).

Czytaj pełne hasło: jak działa, co znaczy dla placówki i dla radiologa, pytania

stacja diagnostyczna

Stacja opisowa to stanowisko komputerowe do przeglądania i opisywania obrazów medycznych: komputer o odpowiedniej mocy, jeden lub dwa monitory diagnostyczne skalibrowane według krzywej DICOM GSDF oraz przeglądarka obrazów. Rozporządzenie o standardach teleradiologii wymaga, aby warunki opisu i przeglądu obrazów były odpowiednie do zakresu wykonywanych badań.

W teleradiologii: Radiolog pracujący zdalnie opisuje na stacji spełniającej te same wymagania co stacja w szpitalu; dostawca powinien umieć wykazać, na jakim sprzęcie powstają opisy. W Telediagnosis każdy opis powstaje na stacji z monitorem diagnostycznym.

Podstawa: Dz.U. 2019 poz. 834, § 4 pkt 3 lit. b w brzmieniu Dz.U. 2026 poz. 362.

Czytaj pełne hasło: jak działa, co znaczy dla placówki i dla radiologa, pytania

Monitor diagnostyczny

Monitor diagnostyczny to wyświetlacz przeznaczony do oceny obrazów medycznych, różniący się od monitora biurowego luminancją, kalibracją według krzywej DICOM GSDF, jednorodnością podświetlenia i rozdzielczością: zwykle 2 do 3 megapikseli dla badań ogólnych i, w praktyce oraz w programach przesiewowych, co najmniej 5 megapikseli dla mammografii. Parametry monitora sprawdza się w regularnych testach.

W teleradiologii: Monitor jest częścią stanowiska opisowego, które według rozporządzenia ma być odpowiednie do zakresu wykonywanych badań; w praktyce klasa monitora musi odpowiadać opisywanym modalnościom, a najwyższe wymagania stawia mammografia.

Wróć do spisu haseł

Kategoria 4 z 7

NFZ, kontraktowanie i prawo

Dziewięć pojęć z perspektywy działu kontraktowania i zamówień: w jakim trybie wybrać partnera, co trzeba zgłosić, gdzie sprawdzić partnera i które przepisy decydują o rozliczeniu.

Kontrakt NFZ

umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

Kontrakt NFZ to potoczna nazwa umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, którą oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia zawiera ze świadczeniodawcą, zwykle po konkursie ofert albo rokowaniach. Umowa określa rodzaj i zakres świadczeń, ich wartość oraz zasady rozliczania; dane o zawartych umowach (świadczeniodawca, oddział, rodzaj świadczeń, rok) są publiczne w Informatorze o umowach NFZ.

W teleradiologii: Dostawca teleradiologii nie zawiera własnego kontraktu z NFZ na opisy badań: działa jako podwykonawca w ramach kontraktu szpitala, a świadczenia rozlicza z Funduszem szpital. Telediagnosis nie ma własnej umowy z Funduszem; jest zgłaszana jako podwykonawca do umów placówek i zarejestrowana we wszystkich 16 oddziałach wojewódzkich NFZ.

Podstawa: Art. 132 i art. 133 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1461 ze zm.).

Źródła: Informator o umowach NFZ (wyszukiwarka zawartych umów); ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej, tekst jednolity, Dz.U. 2025 poz. 1461.

SZOI

System Zarządzania Obiegiem Informacji

SZOI to portal informatyczny Narodowego Funduszu Zdrowia, w którym świadczeniodawcy i podwykonawcy prowadzą swój potencjał (personel, sprzęt, harmonogramy), a podwykonawca zgłasza umowę podwykonawczą do umowy świadczeniodawcy z Funduszem. W zależności od oddziału wojewódzkiego NFZ tę samą funkcję pełni SZOI albo Portal Świadczeniodawcy.

W teleradiologii: Zgłoszenie inicjuje dostawca teleradiologii: szpital przekazuje mu numer swojej umowy z NFZ, dostawca odnajduje po nim szpital, wprowadza dane umowy podwykonawczej i udostępnia szpitalowi swój potencjał (lekarzy opisujących), a szpital akceptuje zgłoszenie. Dostawca potrzebuje do tego konta podwykonawcy w oddziale wojewódzkim NFZ właściwym dla szpitala; Telediagnosis jest zarejestrowana jako podwykonawca we wszystkich 16 oddziałach wojewódzkich NFZ.

Źródło: NFZ: Dla świadczeniodawcy (portale oddziałów wojewódzkich).

RPWDL

Rejestr Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą

RPWDL to publiczny rejestr podmiotów wykonujących działalność leczniczą: podmiotów leczniczych (prowadzą go wojewodowie) i praktyk zawodowych (prowadzą go samorządy zawodowe). Wpis do rejestru jest warunkiem wykonywania działalności leczniczej.

W teleradiologii: Wpis w RPWDL jest wymogiem formalnym dla dostawcy teleradiologii działającego jako podwykonawca; w rejestrze można sprawdzić status, zakres działalności i komórki organizacyjne każdego podmiotu. Telediagnosis Sp. z o.o. jest wpisana do RPWDL pod numerem księgi rejestrowej 000000191873.

Podstawa: Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, przepisy o rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą.

Źródło: Rejestr Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą (wyszukiwarka).

RPRM

Rejestr Państwowego Ratownictwa Medycznego

RPRM to system teleinformatyczny, w którym wojewodowie prowadzą ewidencję szpitalnych oddziałów ratunkowych, centrów urazowych, centrów urazowych dla dzieci i jednostek szpitali wyspecjalizowanych w udzielaniu świadczeń niezbędnych dla ratownictwa medycznego. Administratorem systemu jest Centrum e-Zdrowia, a dane z ewidencji są dostępne w publicznej wyszukiwarce rprm.ezdrowie.gov.pl.

W teleradiologii: Ewidencja SOR w systemie RPRM jest źródłem liczby szpitalnych oddziałów ratunkowych w Polsce, którą podajemy przy udziale Telediagnosis w opisach badań dla SOR-ów. Placówka wybierająca dostawcę teleradiologii może w niej sprawdzić, czy szpitale z listy referencyjnej rzeczywiście mają SOR.

Podstawa: Ustawa z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 141), art. 23a.

Źródła: Rejestr publiczny RPRM; ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym, Dz.U. 2026 poz. 141.

OWU

Ogólne Warunki Umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej

OWU to rozporządzenie Ministra Zdrowia określające ogólne warunki umów zawieranych przez NFZ ze świadczeniodawcami. W odniesieniu do podwykonawców stanowi między innymi, że zlecenie nie może obejmować całych zakresów świadczeń (a w systemie podstawowego szpitalnego zabezpieczenia całych profili) oraz że świadczeniodawca odpowiada za osoby, którym powierzył udzielanie świadczeń.

W teleradiologii: Szpital nie zawiera nowej umowy z Funduszem: dostawca teleradiologii zgłasza umowę podwykonawczą do istniejącej umowy szpitala i udostępnia swój potencjał, a szpital ją akceptuje. Zastrzeżenie prawa NFZ do kontroli podwykonawcy wynika z umowy szpitala z Funduszem.

Podstawa: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 712 ze zm.), § 3a i § 4.

Źródło: OWU, tekst jednolity, Dz.U. 2026 poz. 712.

Podwykonawca

w rozumieniu umowy z NFZ

Podwykonawca to podmiot, który wykonuje część świadczeń objętych umową świadczeniodawcy z NFZ na jego zlecenie. Szpital zachowuje umowę z Funduszem i odpowiedzialność za świadczenie, a podwykonawca dostarcza wyodrębnioną usługę, na przykład opis badań obrazowych.

W teleradiologii: Dostawca teleradiologii jako podmiot leczniczy musi mieć wpis w RPWDL i obowiązkowe ubezpieczenie OC (ustawa o działalności leczniczej), a umowa podwykonawcza zawiera zastrzeżenie prawa NFZ do kontroli wymagane umową szpitala z Funduszem. Umowę podwykonawczą zgłasza w SZOI albo w Portalu Świadczeniodawcy dostawca, a szpital ją akceptuje.

Podstawa: Art. 133 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1461 ze zm.): świadczeniodawcy mogą zlecać podwykonawcom udzielanie świadczeń, jeżeli umowa z Funduszem tak stanowi; rozporządzenie MZ w sprawie ogólnych warunków umów, § 3a i § 4.

Źródło: ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej, tekst jednolity, Dz.U. 2025 poz. 1461.

tryb wyboru dostawcy opisów

Konkurs ofert to tryb, w którym podmiot leczniczy spełniający przesłanki z Prawa zamówień publicznych udziela zamówienia na udzielanie świadczeń zdrowotnych, w tym opisów badań obrazowych, innemu podmiotowi wykonującemu działalność leczniczą albo osobie z fachowymi kwalifikacjami. Do konkursu stosuje się odpowiednio przepisy o konkursie ofert z ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, a prawa Prezesa NFZ wykonuje kierownik podmiotu udzielającego zamówienia; przepisów Prawa zamówień publicznych nie stosuje się. Konkursu nie wymagają zamówienia o wartości do równowartości 30 000 euro.

W teleradiologii: Zdalny opis badania jest świadczeniem zdrowotnym, więc publiczny szpital wybiera dostawcę opisów w konkursie ofert, a nie w przetargu na usługę informatyczną. Umowa wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności (kwalifikowany podpis elektroniczny jest jej równoważny), odpowiedzialność za szkodę przy udzielaniu świadczeń jest solidarna, a przedmiot zamówienia musi mieścić się w zakresie wpisu przyjmującego zamówienie do RPWDL. Procedurę zgłoszenia podwykonawcy w umowie z NFZ opisuje artykuł o kontrakcie NFZ.

Podstawa: Ustawa o działalności leczniczej (t.j. Dz.U. 2026 poz. 156), art. 26 ust. 1–5, art. 26a, art. 27 ust. 3 i 7; Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. 2026 poz. 795), art. 78¹.

Źródła: Ustawa o działalności leczniczej, art. 26, 26a i 27 (Dz.U. 2026 poz. 156, tekst jednolity); Kodeks cywilny, art. 78¹ (Dz.U. 2026 poz. 795, tekst jednolity).

Czytaj pełne hasło: jak działa, co znaczy dla placówki i dla radiologa, pytania

JGP

Jednorodne Grupy Pacjentów

JGP to system klasyfikacji świadczeń szpitalnych stosowany przez NFZ do rozliczania leczenia szpitalnego. Pobyt pacjenta trafia do grupy na podstawie rozpoznań ICD-10, procedur ICD-9 i danych demograficznych, a grupa określa wartość punktową świadczenia.

W teleradiologii: Algorytm JGP nie rozróżnia, czy opis badania powstał na miejscu czy zdalnie: liczą się kody procedur i rozpoznania, nie organizacja opisu. Szpitalny oddział ratunkowy jest rozliczany osobno, ryczałtem dobowym zależnym od kategorii stanu zdrowia pacjentów.

Źródło: Zarządzenia Prezesa NFZ (w tym leczenie szpitalne i katalog JGP).

Prawo atomowe

ustawa z dnia 29 listopada 2000 r.

Prawo atomowe to ustawa regulująca między innymi stosowanie promieniowania jonizującego w medycynie: warunki ekspozycji medycznej, uprawnienia personelu, testy urządzeń radiologicznych i nadzór. Zawiera też ustawową definicję teleradiologii (art. 3 pkt 47b).

W teleradiologii: Rozporządzenie o standardach teleradiologii od 2 kwietnia 2026 r. odsyła w definicji teleradiologii do Prawa atomowego, a wśród wymagań dla placówki wykonującej badania wymienia zgodność z jego przepisami, w tym testy eksploatacyjne urządzeń radiologicznych. Jakość obrazu, który trafia do opisu, zależy od tego, czy aparat przeszedł wymagane testy.

Podstawa: Ustawa z dnia 29 listopada 2000 r. Prawo atomowe; Dz.U. 2026 poz. 362.

Źródło: Państwowa Agencja Atomistyki.

Wróć do spisu haseł

Kategoria 5 z 7

Programy profilaktyczne NFZ

Dwa programy profilaktyczne finansowane przez NFZ, w których podstawą jest badanie obrazowe: kto może z nich skorzystać, jak często i na jakich zasadach.

Program profilaktyki raka piersi

program badań przesiewowych NFZ: mammografia

Program profilaktyki raka piersi to finansowany przez NFZ program badań przesiewowych, w którym kobiety w wieku od 45 do 74 lat wykonują bezpłatnie i bez skierowania mammografię co 24 miesiące, a kobiety po leczeniu raka piersi (w trakcie uzupełniającej hormonoterapii po leczeniu chirurgicznym albo po zakończeniu leczenia i pięcioletniego monitorowania) co 12 miesięcy. Wynik prawidłowy oznacza kolejne badanie za dwa lata, wynik nieprawidłowy skierowanie do dalszej diagnostyki.

W teleradiologii: Mammografię w programie ocenia się na monitorach diagnostycznych o rozdzielczości co najmniej 5 megapikseli. Sens programu pokazują dane przytaczane przez pacjent.gov.pl: w grupie kobiet w wieku od 50 do 69 lat, które wykonywały mammografię co rok albo co dwa lata, umieralność z powodu raka piersi zmniejszyła się o 25–30%.

Podstawa: Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu programów zdrowotnych (program w brzmieniu od 1 listopada 2023 r., Dz.U. 2023 poz. 2167); opis programu: pacjent.gov.pl, „Profilaktyka raka piersi”, aktualizacja 27.05.2026.

Źródła: pacjent.gov.pl: Profilaktyka raka piersi; Dz.U. 2023 poz. 2167.

Program profilaktyki raka płuca

program badań przesiewowych NFZ: niskodawkowa tomografia komputerowa (NDTK)

Program profilaktyki raka płuca to finansowany przez NFZ program badań przesiewowych, w którym osoby w wieku od 50 do 74 lat z historią palenia tytoniu co najmniej 20 paczkolat wykonują bezpłatnie i bez skierowania niskodawkową tomografię komputerową klatki piersiowej (NDTK) co 12 miesięcy. Osoby w wieku od 55 do 74 lat mogą kwalifikować się jako obecni palacze albo po zaprzestaniu palenia nie dawniej niż 15 lat temu. Ten sam warunek dotyczący palenia obowiązuje osoby w wieku od 50 do 54 lat, u których wymagany jest dodatkowo co najmniej jeden określony czynnik ryzyka (Dz.U. 2026 poz. 976; pacjent.gov.pl, aktualizacja 1.10.2026): ekspozycja zawodowa, ekspozycja na radon, wcześniejszy nowotwór, rak płuca u krewnych pierwszego stopnia albo przewlekła obturacyjna choroba płuc. Ścieżka obejmuje wizytę kwalifikującą, badanie NDTK, wizytę wynikową i badania kontrolne; badania wykonują placówki wybrane w konkursach NFZ, a aktualną listę i zasady zapisu podaje pacjent.gov.pl.

W teleradiologii: Paczkolata to liczba paczek papierosów wypalanych dziennie pomnożona przez liczbę lat palenia: jedna paczka dziennie przez 20 lat to 20 paczkolat. Wynik NDTK to standaryzowany opis zmian w płucach, śródpiersiu, sercu i naczyniach wieńcowych, ze szczególnym uwzględnieniem guzków płuca, więc badanie wymaga opisu przez lekarza radiologa. Z programu wyłączone są osoby z objawami (krwioplucie, chrypka, niezamierzona utrata masy ciała, przewlekły kaszel powyżej 8 tygodni), bo wymagają diagnostyki, nie przesiewu, a także osoby po tomografii klatki piersiowej w ostatnich 12 miesiącach.

Podstawa: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 14 lipca 2026 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu programów zdrowotnych (Dz.U. 2026 poz. 976); opis programu: pacjent.gov.pl, „Program profilaktyki raka płuca”, aktualizacja 1.10.2026.

Źródła: pacjent.gov.pl: Program profilaktyki raka płuca; Dz.U. 2026 poz. 976.

Wróć do spisu haseł

Kategoria 6 z 7

Jakość, bezpieczeństwo i zgodność

Sześć pojęć, o które pyta inspektor ochrony danych, dział IT i audytor: gdzie trafia opis, w jakim formacie, jakie certyfikaty i przepisy dotyczą partnera.

EDM

Elektroniczna Dokumentacja Medyczna

EDM to określone w przepisach rodzaje dokumentacji medycznej prowadzone w postaci elektronicznej i wymieniane między placówkami przez Platformę P1: między innymi informacja o rozpoznaniu, karta informacyjna z leczenia szpitalnego, wyniki badań laboratoryjnych oraz opis badań diagnostycznych innych niż laboratoryjne. Wymiana EDM przez P1 obowiązuje od 1 lipca 2021 r.

W teleradiologii: Opis badania obrazowego jest EDM. Za jego utworzenie w wymaganej postaci i indeksację w P1 odpowiada usługodawca, który udzielił świadczenia; gdy opis sporządza podwykonawca będący podmiotem leczniczym, podział tych obowiązków strony zapisują w umowie. Dostawca teleradiologii powinien zwracać opis w sposób, który to umożliwia bez ręcznej pracy, najlepiej przez integrację HL7.

Podstawa: Rozporządzenie MZ z dnia 8 maja 2018 r. w sprawie rodzajów elektronicznej dokumentacji medycznej (Dz.U. 2018 poz. 941); ustawa o systemie informacji w ochronie zdrowia.

Źródło: rozporządzenie w sprawie rodzajów EDM, tekst jednolity, Dz.U. 2026 poz. 1059.

Platforma P1

Elektroniczna Platforma Gromadzenia, Analizy i Udostępniania Zasobów Cyfrowych o Zdarzeniach Medycznych

P1 to centralny system e-zdrowia prowadzony przez Centrum e-Zdrowia. Obsługuje e-receptę, e-skierowanie, rejestr zdarzeń medycznych oraz indeks i wymianę elektronicznej dokumentacji medycznej między placówkami.

W teleradiologii: Wykonanie badania obrazowego jest zdarzeniem medycznym raportowanym do P1 przez placówkę, a opis jako dokument EDM jest w P1 indeksowany. Integracja, w której opis wraca do systemu szpitala automatycznie, pozwala placówce spełnić te obowiązki bez dodatkowej pracy rejestracji.

Źródło: Centrum e-Zdrowia (operator Platformy P1).

PIK HL7 CDA

Polska Implementacja Krajowa HL7 CDA

PIK to polska specyfikacja dokumentów HL7 CDA publikowana przez Centrum e-Zdrowia. Określa strukturę, format i zawartość dokumentów EDM przekazywanych przez Platformę P1, w tym opisu badania diagnostycznego.

W teleradiologii: Dokument opisu badania musi być zgodny z aktualną wersją PIK, którą publikuje Centrum e-Zdrowia. Przy wdrożeniu warto ustalić, czy dokument CDA generuje system szpitala z opisu otrzymanego przez HL7, czy dostawca teleradiologii dostarcza go gotowy.

Źródło: Instrukcja stosowania PIK HL7 CDA (Centrum e-Zdrowia, PDF, wersja 1.3.2).

ISO 9001

system zarządzania jakością

ISO 9001 to międzynarodowa norma określająca wymagania dla systemu zarządzania jakością organizacji. Certyfikat potwierdza, że organizacja ma udokumentowane, wdrożone i audytowane procesy oraz mechanizmy doskonalenia.

W teleradiologii: Certyfikat ISO 9001 dostawcy oznacza opisane procedury realizacji opisów, kontroli jakości i obsługi reklamacji. Obejmuje system zarządzania jakością organizacji; ISO/IEC 27001 dotyczy innego obszaru, systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji, którego zakres może obejmować całą organizację albo wskazane usługi lub systemy. Telediagnosis Sp. z o.o. ma certyfikat ISO 9001.

Źródło: ISO 9001:2015 (ISO).

ISO 27001

ISO/IEC 27001, system zarządzania bezpieczeństwem informacji (SZBI)

ISO/IEC 27001 to międzynarodowa norma określająca wymagania dla systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji: analizę ryzyka, kontrolę dostępu, szyfrowanie, zarządzanie incydentami, ciągłość działania i audyt. Certyfikat może obejmować całą organizację albo wskazany system.

W teleradiologii: Dla szpitala liczy się certyfikat systemu, w którym przetwarzane są obrazy i dane pacjentów. Rozporządzenie w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności wymaga od podmiotów publicznych systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji i uznaje ten wymóg za spełniony, gdy system oparto na Polskiej Normie wdrażającej ISO/IEC 27001; partner z takim certyfikatem ułatwia więc szpitalowi wykazanie zgodności. System teleradiologiczny Radpoint, z którego korzysta Telediagnosis, ma certyfikat ISO/IEC 27001:2022; jego posiadaczem jest producent systemu.

Źródło: ISO/IEC 27001:2022 (ISO).

KSC i NIS 2

ustawa o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa; dyrektywa NIS 2

Ustawa z 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa wdrożyła w Polsce dyrektywę NIS 1; jej nowelizacja z 23 stycznia 2026 r. (Dz.U. 2026 poz. 252), obowiązująca od 3 kwietnia 2026 r., wdraża dyrektywę NIS 2. Obejmuje sektor ochrony zdrowia: podmioty lecznicze, zależnie od wielkości, mogą być podmiotami kluczowymi albo ważnymi. Terminy przejściowe: wniosek o wpis do rejestru do 3 października 2026 r., wdrożenie wymagań do 3 kwietnia 2027 r., pierwszy audyt do 3 kwietnia 2028 r.

W teleradiologii: Obowiązki obejmują system zarządzania bezpieczeństwem informacji, obsługę i zgłaszanie incydentów oraz bezpieczeństwo łańcucha dostaw, czyli także dostawców usług przetwarzających dane szpitala. Wybierając dostawcę teleradiologii, szpital powinien sprawdzić, jak zabezpiecza system, jak obsługuje incydenty i czy potwierdza to certyfikatem.

Podstawa: Ustawa z dnia 23 stycznia 2026 r. o zmianie ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2026 poz. 252).

Źródła: dyrektywa NIS 2 (UE) 2022/2555, EUR-Lex; nowelizacja ustawy o KSC, Dz.U. 2026 poz. 252.

Wróć do spisu haseł

Kategoria 7 z 7

Pojęcia zaawansowane

Pięć pojęć, które pojawiają się, gdy współpraca już działa: rekonsultacja, ocena porównawcza, druga opinia, artefakty w obrazie i powierzenie danych.

wyjaśnienie i uzupełnienie opisu, kontakt z radiologiem

Rekonsultacja to wyjaśnienie wątpliwości lekarza placówki do wydanego opisu badania przez lekarza, który ten opis sporządził, albo uzupełnienie opisu po przekazaniu dodatkowych danych klinicznych lub wcześniejszych badań. Rozporządzenie o standardach teleradiologii zalicza wymianę opinii między lekarzem opisującym a lekarzem nadzorującym badanie w miejscu akwizycji obrazu albo lekarzem prowadzącym pacjenta do zakresu usługi teleradiologicznej.

W teleradiologii: Od 2 kwietnia 2026 r. podmiot świadczący usługę ma obowiązek zapewnić lekarzom placówki zlecającej możliwość kontaktu z lekarzem opisującym w ramach wymiany opinii. W Telediagnosis rekonsultację zgłasza się w systemie teleradiologicznym; trafia bezpośrednio do lekarza opisującego, który odpowiada w ciągu 24 godzin, a przy badaniach ratujących życie natychmiast (Procedury ISO 9001 Telediagnosis, wersja skrócona 1.3, 16.10.2026). Rekonsultacja dotyczy własnego opisu; druga opinia to niezależna ocena badania przez innego radiologa, a reklamacja formalna to odrębna droga z pisemną odpowiedzią w 14 dni.

Podstawa: Dz.U. 2019 poz. 834, § 4 pkt 1 lit. d, § 4 pkt 6, § 4 pkt 7 (dodany przez Dz.U. 2026 poz. 362), § 6.

Źródła: Dz.U. 2019 poz. 834; Dz.U. 2026 poz. 362.

Czytaj pełne hasło: jak działa, co znaczy dla placówki i dla radiologa, pytania

zestawienie z wcześniejszymi badaniami pacjenta

Ocena porównawcza to analiza bieżącego badania obrazowego w zestawieniu z wcześniejszymi badaniami tego samego pacjenta, która pozwala określić dynamikę zmian albo odpowiedź na leczenie. Wymaga obrazów poprzedniego badania w formacie DICOM i jego opisu, nie tylko jednego z nich.

W teleradiologii: Od 2 kwietnia 2026 r. przy kontynuacji postępowania diagnostyczno-terapeutycznego podmiot zlecający przesyła wraz ze zleceniem dokumentację medyczną, w szczególności poprzednich badań radiologicznych (§ 4 pkt 5 lit. c). Wcześniejsze badanie trafia do lekarza opisującego z archiwum PACS placówki albo z nośnika przyniesionego przez pacjenta; bez niego dane kliniczne mogą być niewystarczające do oceny obrazu (§ 6). W Telediagnosis koordynatorki medyczne sprawdzają komplet zlecenia przed opisem; niekompletne wraca do placówki, a czas opisu liczy się od uzupełnienia.

Podstawa: Dz.U. 2019 poz. 834, § 4 pkt 5 lit. c (w brzmieniu nadanym przez Dz.U. 2026 poz. 362), § 6, § 7.

Źródła: Dz.U. 2019 poz. 834; Dz.U. 2026 poz. 362.

Czytaj pełne hasło: jak działa, co znaczy dla placówki i dla radiologa, pytania

Second opinion

druga opinia radiologiczna

Second opinion to niezależna ponowna ocena badania obrazowego przez innego radiologa niż autor pierwszego opisu, zwykle subspecjalistę. Stosuje się ją przy wynikach niejednoznacznych, podejrzeniu poważnej choroby albo na prośbę lekarza prowadzącego lub pacjenta.

W teleradiologii: Druga opinia nie wymaga transportu płyt ani wizyty: badanie trafia do subspecjalisty w innym miejscu. W Telediagnosis wątpliwość do opisu zgłasza się w systemie; badanie może być skonsultowane w zespole obejmującym 7 subspecjalizacji (dane własne), a lekarz zlecający może porozmawiać z radiologiem. Telediagnosis wykonuje też drugą opinię jako usługę: niezależną ponowną ocenę badania przez subspecjalistę, także badania opisanego wcześniej przez Telediagnosis.

Artefakt

w obrazowaniu medycznym

Artefakt to element obrazu, który nie odpowiada rzeczywistej strukturze ciała pacjenta. Powstaje z ruchu pacjenta, metalowych implantów, błędów kalibracji aparatu, zakłóceń akwizycji albo transmisji danych.

W teleradiologii: Radiolog opisujący zdalnie nie widzi warunków, w jakich wykonano badanie, dlatego rozporządzenie o standardach teleradiologii wymaga wskazania w opisie elementów utrudniających interpretację obrazu. Powtarzające się artefakty z jednego aparatu są sygnałem do sprawdzenia testów urządzenia.

Podstawa: Dz.U. 2019 poz. 834, § 5 (zawartość opisu).

RODO i umowa powierzenia

rozporządzenie (UE) 2016/679; umowa powierzenia przetwarzania danych

RODO reguluje przetwarzanie danych osobowych, w tym danych o zdrowiu. Dostawca teleradiologii, który opisuje badania na zlecenie szpitala, przetwarza dane pacjentów najczęściej jako podmiot przetwarzający (art. 28 RODO), a szpital pozostaje administratorem. Dostawca będący podmiotem leczniczym prowadzi jednak także własną dokumentację medyczną, dlatego w praktyce spotyka się kwalifikację dostawcy jako odrębnego administratora w zakresie tej dokumentacji; kwalifikację i podział obowiązków strony zapisują w umowie.

W teleradiologii: Powierzenie przetwarzania wymaga umowy albo innego instrumentu prawnego (art. 28 ust. 3 RODO); w praktyce jest to umowa powierzenia jako załącznik do umowy o opisy albo klauzule powierzenia w umowie głównej. Dokument określa zakres, cel i czas przetwarzania, środki bezpieczeństwa, zasady korzystania z dalszych podmiotów przetwarzających i audytu. Szpital ocenia też, czy nowe przetwarzanie wymaga oceny skutków dla ochrony danych (DPIA).

Podstawa: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679, art. 4 pkt 7 i 8, art. 28 i art. 35; ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, art. 24.

Wróć do spisu haseł

O słowniku

Stan prawny, źródła i cytowanie

Słownik ma charakter informacyjny i edukacyjny; nie zastępuje porady prawnej ani medycznej. Przepisy sprawdzamy przy każdej zmianie i podajemy datę stanu prawnego.

Źródła

Na czym opierają się hasła

Definicje prawne pochodzą z rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie standardów organizacyjnych opieki zdrowotnej w dziedzinie radiologii i diagnostyki obrazowej wykonywanej za pośrednictwem systemów teleinformatycznych (Dz.U. 2019 poz. 834, zmiana Dz.U. 2026 poz. 362), ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa po nowelizacji z 2026 r. i RODO. Definicje techniczne: dokumentacja standardów DICOM i HL7 oraz publikacje Centrum e-Zdrowia. Liczby o Telediagnosis: dane własne z podanym okresem.

Stan prawny: 6 października 2026. Weryfikacja merytoryczna: zespół medyczny i dział integracji Telediagnosis. Uwagi i propozycje nowych haseł: biuro@telediagnosis.pl.

Cytowanie

Jak powołać się na słownik

Hasła można cytować z podaniem źródła i adresu hasła, na przykład: Telediagnosis, „Słownik teleradiologii”, hasło „CITO”, telediagnosis.pl/slownik-teleradiologii/#cito, stan na 6 października 2026.

Treść słownika jest chroniona prawem autorskim. Zasady cytowania oraz wykorzystania treści przez systemy AI określa llms.txt; adres do cytowania: adres hasła z kotwicą.